VOORWOORD

Het is ongewoon genoeg om een boek te vinden dat iemands leven verandert, maar het is buitengewoon om een werk te vinden dat de potentie heeft om de menselijke geschiedenis te beïnvloeden.

Bijna veertig jaar geleden, voordat er een milieubeweging was, schreef een moedige vrouw een zeer provocatief en controversieel boek dat de koers van de geschiedenis veranderde. Uit Rachel Carson’s Silent Spring ontsproot een wereldwijd bewustzijn over de gevaren van een milieuvervuiling en het ontstak een reactie van activisten die tot op de dag van vandaag voortduurt. Als een van de eersten die publiekelijk verklaarde dat het gebruik van pesticiden en giftige chemische stoffen een gevaar voor alle leven was, werd Carson in eerste instantie bespot en zwart gemaakt, zelfs door veel van haar collega’s, maar uiteindelijk beschouwd als een van de meest belangrijke stemmen van de 20ste eeuw. Silent Spring wordt over het algemeen nog steeds als de hoeksteen van milieukunde beschouwd.

Vandaag, voordat er een wijd verspreid publiek bewustzijn is over de voortdurende buitenaardse inbreuk in ons midden, treed een even moedig man naar voren – een eerder verborgen spirituele leraar – een buitengewoon en verontrustend bericht brengend, van buiten onze planetaire sfeer. Met de Bondgenoten van de Mensheid, is Marshall Vian Summers de eerste spirituele leider van onze tijd die ondubbelzinnig verklaart dat de ongevraagde aanwezigheid en clandestiene acties van onze buitenaardse “bezoekers” een grote bedreiging vormen voor de menselijke vrijheid.

Terwijl in eerste instantie, zoals Carson, Summers zeker te maken zal krijgen met hoon en minachting, zou hij uiteindelijk erkend kunnen worden als een van ’s werelds belangrijkste stemmen op het gebied van buitenaardse intelligentie, menselijke spiritualiteit en evolutie van het bewustzijn. Evenzeer, zou De Bondgenoten van de Mensheid cruciaal kunnen blijken voor het veiligstellen van de toekomst van onze soort – door niet alleen ons bewust te maken van de diepgaande uitdagingen van een stille buitenaardse invasie, maar ook het ontbranden van een ongekende beweging van verzet en empowerment.

De omstandigheden voor de herkomst van dit explosief controversieel materiaal kan voor sommigen problematisch zijn. Het perspectief dat het representeert en de dringende boodschap die het duidelijk maakt eist onze grootste aandacht en resolute reactie.

Hier worden we al te aannemelijk geconfronteerd met de bewering dat de toenemende verschijning van UFO’s en andere aanverwante fenomenen symptomatisch zijn voor niets minder dan een subtiele en tot op heden niet gehinderde interventie door buitenaardse krachten die de aardse grondstoffen volledig ten eigen voordele proberen te exploiteren.

Hoe kunnen we toepasselijk reageren op zo’n verontrustende en buitensporige claim? Zullen we het ontkennen of meteen afwijzen, zoals velen deden die Carson kleineerden? Of zullen we het onderzoeken en proberen te begrijpen wat hier precies geboden wordt?

Als we er voor kiezen om te onderzoeken en te begrijpen, zullen we het volgende vinden: Een grondige bespreking van recente decennia wereldwijd onderzoek naar UFO activiteiten en andere klaarblijkelijk buitenaardse fenomenen (b.v. buitenaardse ontvoering en implantaten, dieren verminkingen en zelfs psychologische “bezetenheid”) levert overvloedig bewijs op voor het perspectief van de Bondgenoten; inderdaad verduidelijkt de informatie in de Bondgenoten verhandelingen op een ongelofelijke manier kwesties die onderzoekers al jaren bezig houdt, rekenschap gevend aan veel mysterieus maar aanhoudend bewijs.

Als we eenmaal deze zaken onderzocht en onszelf overtuigd hebben dat de Bondgenoten boodschap niet alleen aannemelijk is, maar ook overduidelijk; wat dan? Onze overwegingen zullen onvermijdelijk naar de onontkoombare conclusie leiden dat onze hachelijke situatie van vandaag diepgaande parallellen met de inval van de Europese “beschaving” in Amerika in het begin van 15e eeuw vertoont, toen inheemse mensen niet in staat waren te begrijpen en adequaat te reageren op de complexiteit en het gevaar van de machten die hun kusten bezochten. De “bezoekers” kwamen in naam van God, indrukwekkende technologie tentoonspreidend, met de ogenschijnlijke bedoeling een geavanceerde en geciviliseerde manier van leven aan te bieden. (Het is belangrijk om op te merken dat de Europese indringers niet “in slecht” waren, maar alleen opportunistisch, in hun kielzog een spoor van onbedoelde verwoesting achterlatend).

Hier is het punt: de radicale en grootschalige schending van fundamentele vrijheden die de indianen nadien ervoeren – inclusief de snelle decimering van hun bevolking – is niet alleen een monumentale menselijke tragedie, maar ook een belangrijke les voor onze huidige situatie. Deze keer zijn wij allemaal de inboorlingen van deze ene wereld en tenzij wij collectief een meer creatieve en gezamenlijke reactie op kunnen roepen, zullen we misschien eenzelfde lot ondergaan. Dit is precies de bewustwording die door De Bondgenoten van de Mensheid versneld wordt.

Echter, dit is een boek dat levens kan veranderen, omdat het een diepe innerlijke roeping activeert die ons herinnert aan ons huidige levensdoel in de menselijke geschiedenis en ons oog in oog brengt met ons lot, en niets minder. Hier worden we geconfronteerd met het meest ongemakkelijke besef van allemaal; De hele toekomst van de mensheid zou wel eens af kunnen hangen van hoe wij reageren op deze boodschap.

Terwijl De Bondgenoten van de Mensheid een diepgaand waarschuwend karakter heeft, vindt hier geen aanzetten tot angst of doemdenken plaats. In plaats daarvan biedt de boodschap buitengewone hoop in wat nu een zeer gevaarlijke en moeilijke situatie is. De voor de hand liggende bedoeling is om de menselijke vrijheid in stand te houden en te versterken en een individuele en collectieve reactie te ontketenen op de buitenaardse inmenging.

Toepasselijkerwijs identificeerde Rachel Carson zelf op een profetische manier  het exacte probleem dat ons vermogen om op de huidige crisis te reageren belemmert: “We zijn nog steeds niet volwassen genoeg” zei ze, “om ons zelf te zien als slechts een erg klein deel van een uitgestrekt en ongelofelijk universum”. Ongetwijfeld hebben we al langer een nieuw begrip van onszelf, van onze plaats in de kosmos, en van het leven in de Grotere Gemeenschap nodig (het grotere fysieke en spirituele universum waarin we nu opkomen). Gelukkig dienen De Bondgenoten van de Mensheid als een poort naar het verassend wezenlijk geheel van spirituele lessen en oefeningen die beloven door te dringen in de vereiste volwassenheid van de soort met een perspectief dat niet aarde gebonden is en evenmin antropocentrisch, maar in plaats daarvan verankerd in oudere, diepere en meer universele tradities.

Uiteindelijk stelt de boodschap van De Bondgenoten van de Mensheid nagenoeg al onze fundamentele ideeën over de werkelijkheid op de proef, en gelijktijdig geeft zij ons de grootste mogelijkheid tot vooruitgang en onze grootste uitdaging tot overleven. Terwijl de huidige crisis onze zelfbeschikking als soort bedreigt, zou zij ook kunnen zorgen voor een broodnodige fundament waarop eenheid voor het menselijk ras gebaseerd kan worden – een schier onmogelijke zaak zonder deze grotere context. Met het perspectief dat geleverd wordt in De Bondgenoten van de Mensheid en de grotere verzameling van leringen gepresenteerd door Summers, wordt ons zowel de noodzaak als de inspiratie gegeven om ons te verenigen in een dieper begrip teneinde de verdere evolutie van de mensheid te dienen.

In zijn rapport van Time Magazine over de bespreking van de 100 meest invloedrijke stemmen van de 20e eeuw, schreef Peter Mattheisen over Rachel Carson, “Voordat er een milieubeweging was, was er een moedige vrouw en haar erg moedig boek.” Over een aantal jaren kunnen we misschien iets soortgelijks zeggen over Marshall Vian Summers:  Voordat er een menselijke vrijheidsbeweging was om de buitenaardse Interventie te weerstaan, was er een dappere man en zijn erg dappere boodschap, De Bondgenoten van de Mensheid. Moge deze keer onze reactie sneller, meer resoluut en meer verenigd zijn.

–       Michael Brownlee, Journalist